Otwarty portal wiedzy akademickiej dla kandydatów, studentów, absolwentów oraz wykładowców uczelni wyższych.

OTWARTE ZASOBY EDUKACYJNE:

Wydziały Turystyki i Rekreacji

Oceny Państwowej Komisji Akredytacyjnej

  • Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku
    Wydział Zamiejscowy w Ciechanowie
    Ocena: brak danych
  • Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie
    Wydział Wychowania Fizycznego
    Ocena: pozytywna
  • Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie
    Wydział Wychowania Fizycznego
    Ocena: pozytywna
  • Zamiejscowy Wydział Wychowania Fizycznego w Białej Podlaskiej
    Ocena: brak danych
  • Akademia Wychowania Fizycznego w Katowicach
    Wydział Wychowania Fizycznego
    Ocena: brak danych
  • Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
    Wydział Wychowania Fizycznego
    Ocena: pozytywna
  • Beskidzka Wyższa Szkoła Umiejętności w Żywcu
    Wydział Turystyki i Administracji
    Ocena: brak danych
  • Europejska Szkoła Hotelarstwa, Turystyki i Przedsiębiorczości w Sopocie
    Ocena: pozytywna
  • Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa im. Wojciecha Korfantego w Katowicach
    Wydział Turystyki i Promocji Zdrowia
    Ocena: pozytywna
  • Małopolska Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Tarnowie
    Wydział Zarządzania i Turystyki
    Ocena: brak danych
  • Małopolska Wyższa Szkoła Zawodowa w Krakowie
    Katedra Turystyki i Rekreacji
    Ocena: brak danych
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. A. Silesiusa w Wałbrzychu
    Instytut Turystyki
    Ocena: warunkowa
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. J. A. Komeńskiego w Lesznie
    Instytut Turystyki
    Ocena: pozytywna
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu
    Instytut Turystyki
    Ocena: brak danych
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej
    Instytut Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy
    Wydział Pedagogiki, Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Koninie
    Wydział Społeczno-Techniczny
    Ocena: warunkowa
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie
    Instytut Kultury Fizycznej
    Ocena: pozytywna
  • Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Sulechowie
    Instytut Turystyki i Rekreacji
    Ocena: warunkowa
  • Podhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu
    Instytut Rekreacji i Turystyki
    Ocena: brak danych
  • Politechnika Opolska
    Wydział Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii
    Ocena: brak danych
  • Prywatna Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska w Radomiu
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
    Międzywydziałowe Studium Turystyki i Rekreacji
    Ocena: brak danych
  • Szkoła Wyższa Przymierza Rodzin w Warszawie
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: brak danych
  • Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych
    Ocena: brak danych
  • Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
    Wydział Nauk Przyrodniczych
    Ocena: brak danych
  • Uniwersytet Łódzki
    Wydział Nauk Geograficznych
    Ocena: brak danych
  • Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
    Wydział Biologii i Nauk o Ziemi
    Ocena: brak danych
  • Uniwersytet Szczeciński
    Wydział Nauk Przyrodniczych
    Ocena: brak danych
  • Wielkopolska Wyższa Szkoła Turystyki i Zarządzania w Poznaniu
    Katedra Turystyki
    Ocena: warunkowa
  • Wszechnica Świętokrzyska w Kielcach
    Wydział Wychowania Fizycznego i Turystyki
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Działalności Gospodarczej w Warszawie
    Instytut Turystyki i Rekreacji
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Ekonomiczna ALMAMER w Warszawie
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Turystyczna w Szczecinie
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy
    Wydział Turystyki i Geografii
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Handlowa we Wrocławiu
    Wydział Ekonomiczno - Menedżerski
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych im. Fryderyka Skarbka w Warszawie
    Wydział Turystyki
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Hotelarstwa i Gastronomii w Poznaniu
    Katedra Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Hotelarstwa i Turystyki w Częstochowie
    Ocena: warunkowa
  • Wyższa Szkoła Hotelarstwa, Gastronomii i Turystyki w Warszawie
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Kultury Fizycznej i Turystyki im. Haliny Konopackiej w Pruszkowie
    Wydział Wychowania Fizycznego i Turystki
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości w Nowym Sączu
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Społeczno-Przyrodnicza im. Wincentego Pola w Lublinie
    Wydział Turystyki i Ekonomii
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii w Suchej Beskidzkiej
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Turystyki i Hotelarstwa w Gdańsku
    Wydział Turystyki, Handlu i Usług
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Turystyki i Hotelarstwa w Łodzi
    Wydział Turystyki i Rekreacji
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Turystyki i Języków Obcych w Warszawie
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Turystyki i Rekreacji im. Mieczysława Orłowicza w Warszawie
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Umiejętności im. Stanisława Staszica w Kielcach
    Wydział Nauk Humanistycznych
    Ocena: pozytywna
  • Wyższa Szkoła Zarządzania EDUKACJA we Wrocławiu
    Wydział Ekonomii w Kępnie
    Ocena: brak danych
  • Wyższa Szkoła Zawodowa "Kadry dla Europy" w Poznaniu
    Wydział Ekonomii i Nauk Humanistycznych
    Ocena: brak danych

Wpływ turystyki na ludzi III wieku

mgr Katarzyna Warot,
wnioski z pracy magisterskiej wykonanej w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu im. Oskara Lanego, na Wydziale Gospodarki Regionalnej i Turystyki w Jeleniej Górze
21.05.2008
   "Kto zmusza starego człowieka,
by w starej piersi miał stare serce"1

Praktyka geriatryczna wskazuje na bardzo korzystny wpływ turystyki w profilaktyce i leczeniu ludzi starszych. Jest ona formą działalności, która może pomóc starszemu człowiekowi wyrwać się z bezruchu i izolacji społecznej, ułatwić pielęgnowanie zdrowia, utrzymać na wysokim poziomie sprawność i odnaleźć ponownie sens życia. Jako dziedzina rekreacyjno-poznawczej działalności ludzkiej wykorzystana być może w gerontologii, pełniąc dużą role w zaspokajaniu nie tylko potrzeb ruchowych człowieka, ale i psychicznych, intelektualnych.

O wpływie uprawiania turystyki na zdrowie i samopoczucie mówią najlepiej sami seniorzy: "Kiedy czuję się fizycznie gorzej - stwierdza się jeden z nich - to zastanawiam się, czy iść do lekarza, czy na wycieczkę? Wybieram oczywiście góry i wszystkie dolegliwości mijają". "Turystyka to odtrutka na wszystkie kłopoty - zwierza się inna ze starszych osób - kiedy pierwszy raz weszłam na jakąś wyższą górę, to pomyślałam, że nie jest ze mną jeszcze tak źle. Starszego człowieka trzeba zachęcić do wyjścia z domu, aby uwierzył w siebie, że jeszcze dużo może, potrafi, że warto." Uczestnicy wycieczek stwierdzają, że aktywność turystyczna odrywa człowieka starszego od codziennych trosk, jest przerywnikiem w monotonii życia, daje możliwość kontaktowania się z ludźmi, co przeciwdziała m.in. poczuciu osamotnienia.2

Według M.Mazura wpływ turystyki na człowieka można rozpatrywać na trzech płaszczyznach: fizycznej, psychicznej i społecznej.3 Uwzględniając ten podział można przeanalizować rolę turystyki dla człowieka starszego.
Wpływ turystyki na samopoczucie fizyczne człowieka starszego

Starzenie się ludzkiego organizmu jest uwarunkowane genetycznie, może być jednak przyspieszone lub opóźnione przez czynniki zewnętrzne. Turystyka jest takim czynnikiem, który zapobiega starzeniu się poprzez aktywność fizyczną. Jest ona według H.Szwarc - gerontologa i założycielki Uniwersytetów Trzeciego wieku w Polsce - "nieodłącznym czynnikiem profilaktyki przedwczesnego starzenia się i rehabilitacji gerontologicznej. Niedobór ruchu prowadzi do przyspieszenia procesów starzenia się oraz niedołęstwa i inwalidztwa fizycznego, a pośrednio także psychicznego."

Według gerontologów uprawianie turystyki ma służyć przede wszystkim podwyższeniu wydolności fizycznej starszego człowieka. Niska wydolność fizyczna człowieka (maksymalne pochłanianie tlenu przez ustrój) oznacza obniżoną zdolność do podejmowania wysiłków długotrwałych. Wieloletnie badania wskazują, że większą umieralnością charakteryzują się osoby z najniższą wydolnością fizyczną. O wydolności i sprawności ludzi w starszym wieku decyduje:

    * wydolność fizyczna osiągnięta do 25 roku życia,
    * aktywność fizyczna w wieku dojrzałym,
    * zmiany organiczne i czynnościowe powstałe w wyniku przebytych chorób i działających na ustrój szkodliwości cywilizacyjnych.

Wskazuje to na fakt, że to jak człowiek jest sprawny na starość zależy m.in. od trybu życia, jaki prowadził, a także aktywności fizycznej w latach młodzieńczych i dojrzałych. Jeżeli jednak z wielu przyczyn w okresie przejścia na emeryturę stan sprawności i wydolności fizycznej jest niedostateczny, wówczas nie należy rezygnować z działań zmierzających do jej odzyskania w stopniu proporcjonalnym do wieku i stanu zdrowia. Wydolność obniżoną można ponownie podwyższyć, a to umożliwia turystyka i wiążąca się z nią aktywność ruchowa. Uprawianie aktywnej turystyki przez osoby starsze rozwija wytrzymałość na wysiłek długotrwały, który jest ważnym elementem sprawności fizycznej. Wytrzymałość umiejętnie rozwijana może utrzymać się na stosunkowo wysokim poziomie do późnych lat życia (nierzadkie są przykłady udziału 60-latków i starszych w długodystansowych biegach lekkoatletycznych, czy narciarskich). Uświadomienie sobie konieczności uprawiania turystyki jest bardzo istotne dla całego społeczeństwa, wyjaśnia również, dlaczego uprawianie turystyki kwalifikowanej zaleca się wielu osobom w starszym wieku. Tym bardziej, że dużo łatwiej zachęcić osoby starsze do uprawiania aktywnej turystyki, niż do systematycznych ćwiczeń fizycznych. Poza tym, jak wskazują badania, obciążenia wysiłkowe, które przychodzi pokonać w terenie podczas spacerów, w bliskości z naturą, okazują się być w subiektywnej ocenie podejmujących tę aktywność ludzi starszych dużo mniejsze niż wysiłki podczas gimnastyki, które obiektywnie są mniejsze. Także możliwość dostosowania wysiłku (czas, dystans, ukształtowanie terenu) do możliwości fizycznych i zdrowotnych, zainteresowań i oczekiwań uczestników preferuje tę formę aktywności fizycznej jako najbardziej dostępną i przynosząca najwięcej korzyści.

Samopoczucie i zdrowie człowieka zależy także od środowiska, w jakim żyje. Często dotykają go tzw. choroby cywilizacyjne, będące skutkiem zaburzeń naturalnych stosunków panujących w środowisku, czyli: zanieczyszczeń, niezdrowej żywności, stresującego stylu życia. Wyróżniono wiele chorób, których przyczynami jest styl życia człowieka i stan środowiska. Do pierwszej grupy można zaliczyć np. otyłość, chorobę wieńcową, do drugiej np. przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc. Powstaniu przynajmniej części z nich można by zapobiec, gdyby człowiek przebywał więcej czasu w pozbawionym zanieczyszczeń środowisku, blisko natury i był aktywniejszy ruchowo. Oba te warunki może pełnić turystyka.

Szczególnie negatywnie odczuwają skutki cywilizacyjne osoby starsze mieszkające w dużych miastach, które to nie mają możliwości np. przebywania w ogrodzie, spaceru polesie, gdyż często jedynym "punktem zieleni" w okolicy jest niewielki park w centrum miasta. W ich wypadku spędzenie czasu w nieskażonej miejscowości turystycznej, uzdrowiskowej może być bardzo korzystnie. Tamtejszy bioklimat może pozytywnie wpływać na samopoczucie, a także może służyć likwidacji pewnych symptomów chorobowych (ma to miejsce np. w miejscowościach nadmorskich, gdzie turysta ma możliwość poddać się pozytywnemu oddziaływaniu jodu).

Turystyka, głównie zdrowotna umożliwia skorzystanie z różnego rodzaju urządzeń i zabiegów leczniczych (np. hydroterapii, masaży leczniczych, kąpieli borowinowych itp.), a także atrakcji sportowych, które często nie są dostępne w miejscu zamieszkania turysty, bądź też starszy człowiek nie korzysta z nich, ze względu na brak odpowiedniej opieki. Atrakcyjność terenu przyczynia się również do podejmowania aktywności fizycznej (np. pływania, wędrowania po górach), co także ma wpływ na poprawę kondycji fizycznej. Ważne jest jednak, że dla osób starszych nie wszystkie formy turystyki korzystnie wpływają na samopoczucie fizyczne. Jest to uzależnione od stanu zdrowia seniora, jego sprawności. Osoby o słabej kondycji fizycznej nie powinny podejmować od razu forsownych form aktywności fizycznej, np. niektórych form turystyki kwalifikowanej (wspinaczka po Tatrach, bez wcześniejszego przygotowania i pominięcia negatywnego wpływu związanego ze zmianami wysokości, może źle się skończyć dla osoby starszej mającej problemy z ciśnieniem). Dlatego też dobór form aktywności turystycznej dla ludzi III wieku wymaga szczególnej rozwagi. Ważna jest odpowiednia i racjonalna organizacja turystyki dla osób starszych uwzględniająca ich stan zdrowia, sprawność, wytrzymałość.

Podsumowując, warto wspomnieć o wynikach badań empirycznych T.Łobożewicza i W.Grycuka nad wpływem turystyki na osoby starsze. Zauważyli oni, że systematyczny udział osób w podeszłym w różnych formach aktywności ruchowej, w tym turystycznej, jeśli nie likwiduje procesu starzenia, to przynajmniej go hamuje. Na pewno odwleka moment bezradności, a także wzmacnia mechanizm odpornościowy na pesymizm.
Wpływ turystyki na samopoczucie psychiczne człowieka

"Człowiek jest tak stary, jakim się czuje" - tak stwierdza niemiecki gerontolog G.Schonholzer. W odczuciu starości ważną rolę odgrywa samopoczucie psychiczne. Turystyka ma korzystny wpływ na sferę psychiczną człowieka. Pozwala ona na zmianę środowiska, miejsca zamieszkania, na inne, często bliższe naturalnemu, z dala od zgiełku miasta, oddziałujące pozytywnie na psychikę człowieka ciszą i spokojem.

Rolą turystyki jest także ułatwienie realizacji zainteresowań, pasji, a także wytworzenie w człowieku nowego systemu wartości, opartego na doznaniach estetycznych, kulturalnych, towarzyskich. Aktywność fizyczna odrywa człowieka od codziennych trosk, od samotności i pozwala na urozmaicenie życia codziennego.

Turystyka rozwija także człowieka, dostarcza konkretnych wiadomości np. dzięki zwiedzaniu zabytków, poznawaniu innych miejsc, historii pobliskich miejscowości, czy też kultur innych krajów. Sprawia to, że starszy człowiek nie ogranicza się tylko do ścian swojego mieszkania i ławek w pobliskim parku, ma większą świadomość otoczenia, co sprawia, że jest bardziej pewny siebie.

Uprawianie turystyki jest także wyzwaniem dla ludzi III wieku, przełamaniem bariery strachu przed nieznanym, a przede wszystkim sprawdzeniem samego siebie. Przykładowo zdobycie choćby niewielkiego szczytu na wycieczce górskiej może bardzo dowartościować człowieka starszego i sprawić, że uwierzy on w siebie, że jeszcze jest na tyle sprawny, aby prowadzić aktywny styl życia, aby uczestniczyć w turystyce, poznawać nowe miejsca, ludzi i "zdobywać inne szczyty".
Wpływ turystyki na samopoczucie społeczne człowieka starszego

Turystyka pozwala człowiekowi na zmianę środowiska nie tylko w wymiarze przestrzennym, ale także społecznym, gdyż umożliwia realizowanie pragnienia poznawania innych ludzi i uczy funkcjonowania w grupie społecznej. Często osoby starsze, szczególnie mieszkające samotnie, mają silna potrzebę kontaktów społecznych, jednak z obawy przed nieznanym, bądź też z przyzwyczajenia boją się zaspokoić tę potrzebę samodzielnie. Turystyka to umożliwia. Ułatwia nawiązywanie kontaktów towarzyskich, ponieważ członkowie grupy turystycznej charakteryzują się podobnymi zainteresowaniami, czasem podobną sytuacja życiową, co rodzi klimat wzajemnego zrozumienia, tolerancji i akceptacji (dlatego, tak ważne są specjalne oferty turystyczne adresowane tylko do ludzi starszych).

Społecznym skutkiem turystyki dla ludzi jest także kształtowanie odpowiedniej postawy wobec świata. Turystyka może stać się nośnikiem ważnych kwestii dotyczących np. relacji człowiek - środowisko. Może to wpłynąć na nadanie życiu człowieka nowej wartości rozumianej jako stan harmonii zachodzący pomiędzy nim a światem.

Podsumowując, należy stwierdzić, że turystyka ma pozytywny, wielostronny wpływ na człowieka starszego. Sprawia, że wolniej się on starzeje fizycznie, jest dłużej sprawny. Może być ona wykorzystywana nie tylko jako element terapii, ale także służyć przeciwstawieniu symptomom chorobowym. Aktywizuje także umysł, poprzez naukę, poznawanie innych miejsc, ludzi. Ułatwia także nawiązywanie kontaktów towarzyskich i tym samym może zmniejszyć problem samotności ludzi starszych. Należy więc zaliczyć turystykę do niezbędnych elementów zdrowego stylu życia człowieka starszego. Trzeba myśleć o takiej organizacji środowiska i żyjącego w nim społeczeństwa, która umożliwiłaby wykorzystanie tego faktu. Należy przełamać pewne stereotypy społeczne, a także inne bariery formalne i organizacyjne utrudniające podejmowanie przez ludzi starszych aktywności turystycznej.

1Wypowiedź turysty, który mając 70 lat odbył pieszą wędrówkę na trasie 2 tys. km - za H.Szwarc, T.Wolańska, T.Łobożewicz: Rekreacja i turystyka ludzi w starszym wieku
2tamże
3M.Mazur: Turystyka a dobrostan zdrowia człowieka

Link do http://www.wwsi.edu.pl/